Mens en samenleving

Kenmerk van onze samenleving

Als symbool van de samenleving bracht ik een foto mee met handen erop, handen van blanke mensen en handen van zwarte mensen. Toen er aan mij gevraagd werd wat ik typerend vond voor de samenleving was het dat we in een multiculturele samenleving leven. Ik vind dat dit wel een voordeel is. We leren van elkaars gewoonten, er worden ook verschillende dingen van elkaar overgenomen. Wij durven al eens chinees, Marokkaans, Japans,... eten. Ook mensen uit andere culturen gebruiken wel eens onze keuken. Toen ik in school kwam zag ik nog heel veel dingen waar ik van dacht: 'Dit typeert de samenleving ook wel heel erg.'.

Zo kwam ik een horloge tegen. Het is inderdaad waar dat de tijd heel erg belangrijk is voor ons. We moeten op tijd op school zijn, op ons werk. We moeten maken dat alles op tijd klaar is. Doordat we de hele tijd moeten denken aan de tijd zorgt dit voor de mens voor heel veel stress.
Als ander element zag ik ook nog een gsm liggen. Ik sta er zelf al niet meer bij stil dat ik altijd mijn gsm bij me heb. Het is iets dat zo erg ingeburgerd is dat je haast niet meer zonder kan. Je moet ieder moment van de dag bereikbaar zijn. Je ouders kunnen je nodig hebben, je vrienden, het werk. Het is een gemak omdat je iedereen heel snel kan bereiken wanneer je een vraag hebt maar het zorgt er ook voor dat wij bijna geen minuut rust meer hebben.
Op ons schema lag er ook nog geld, geld heb je altijd en overal nodig. Niets is nog gratis. Zonder geld heb je heel wat problemen. Eten kost geld, drinken, een huis, verwarming, noem maar op je zal bijna niets meer vinden waarvan je zegt daarvoor heb ik geen geld meer nodig. Om aan geld te komen moet je werken en zo kom ik aan een volgende element. De prestatiedruk mensen moeten op het werk presteren zo niet worden ze ontslagen. Bazen,... verwachten heel veel van ons. Soms te veel. Bedrijven werken op een minimum bezetting van mensen maar er moet wel een even grote of soms nog grotere productie zijn. Dit houden we niet vol. Terug zorg deze prestatiedruk op zijn beurt voor stress.

Dirk De Wachter

Het filmfragment bekeken we al eerder in school, toen ik het voor de tweede keer thuis bekeek besefte ik pas echt waarover het ging. We deden de oefening ook in de klas met de vraag: Wie is gelukkig? Heel veel mensen antwoordden dat ze gelukkig waren, slechts enkelen zeiden dat ze ongelukkig waren. Het is zoals professor De Wachter zegt. Niemand bijna durft zeggen dat hij ongelukkig is omdat dat fout is in onze samenleving. Over facebook ben ik het ook helemaal eens met hem. Mensen zetten foto's op hun profiel van verre zonnige reizen, maken foto's wanneer ze hun amuseren, noem maar op. Op facebook kan je inderdaad alles leuk vinden, er bestaat geen knop vind ik niet leuk. De vrienden die je hebt zijn bij veel mensen, personen die ze niet eens kennen. Je hebt dan wel zoveel vrienden op facebook, maar in het echte leven sta je er misschien alleen voor. Men heeft ook teveel keuze, keuzestress. De stress om de verkeerde keuze te maken is heel groot. Een makkelijk voorbeeld is wanneer je gaat studeren in het hoger onderwijs. Wat moet je nu kiezen, heb je wel de juiste keuze gemaakt,... . Zoals Goedele aanhaalt de oudere generatie neemt alles zoals het komt, zij hebben een keuze gemaakt en ze proberen er op een toffe manier met te leven. Bij ons is dit niet zo. We willen allemaal te perfect zijn. De perfecte man/vrouw hebben, de perfecte job, het perfecte gezin. Maar dit bestaat niet. Niemand is perfect.
Voor wie het filmpje zelf eens wil bekijken:
http://www.vier.be/dekruitfabriek/videos/we-moeten-weer-leren-ongelukkig-zijn/15955

Arm Vlaanderen

Toen ik de reportage bekeek vond ik deze heel aangrijpend. Ik was echt gechoqueerd toen ik deze bekeek. Ik wist wel dat er armoede was in de wereld maar dat het in België ook zo erg was, wist ik niet. Soms klagen wij dan nog dat we niet genoeg kunnen sparen,... . Deze mensen hebben het veel moeilijker. De huizen waarin ze leven zijn vies, vochtig en ze hangen vol met schimmel. De kinderen wonen er ook niet graag en dromen natuurlijk van een ander huis. Voor ons is een beter huis een huis in het buitenland met een groot zwembad,... Bij deze kinderen is een tuin voor de meeste heel belangrijk. Naar de kapper gaan moet ook gevraagd worden. Bij ons thuis bel ik naar de kapper en de dag erachter ga ik gewoon. Wij denken er niet bij na om eens te bellen naar de kapper. De ene meneer zegt dat hij niet in armoede leeft omdat gij eten heeft. Eten is misschien wel belangrijk maar toch vind ik dat hij in armoede leeft. Het kind ziet ook dat hij armer is dan de andere kinderen op zijn school. De jongen heeft ook niks verteld over het uitwisselingsproject van school omdat hij zich schaamt voor het huis waarin ze wonen. Hij schaamt zich omdat ze minder hebben dan anderen. Kinderen vinden het ook vervelend wanneer de ouders telkens zeggen we kunnen het nu niet kopen/ we hebben er het geld niet voor. Terwijl andere kinderen alles direct krijgen. De kinderen mogen ook maar 1/2 beker melk per dag drinken omdat te melk anders te snel op is. Wij kunnen ons niet voorstellen dat we niet mogen drinken wat we willen. De reportage is zeker een aanrader om eens te bekijken het doet je ogen openen. Wanneer je dit ziet besef je dat wij het eigenlijk goed hebben tegenover sommige andere mensen.
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/panorama/EP_130620_Panorama_armoede